Dati, may panahon na pinipilit ang set-up ng 24-hour convenient store. Mas nauna pang magclick ang coffee shops dito sa Balanga. Ahay! alamat na kaya ang Beanery ngayon.
Galling kami ng coffee shop, naka-single na motor. Naka-angkas ako sa friend ko pauwi ng bahay, nang sitahin kami ng marshall. Ew! Ramdomly, may nanghuhuli ng walang helmet kapag gabi.
“Lisensya?”
“Nasa bahay po, tawagan ko lang ang anak ko para dalhin dito.”
Pero kunwari lang. Ang totoo paso na iyon.
Sabi ko, “Sabihin mo taga-Pag-IBIG (Fund) ako.” With great power comes great privilege. Balato na lang tutal kapwa taga-gobyerno.
Or, “Sabihin mo, taga-City Hall din ang GF ko.” Birds with the same feather do not tuka each other.
Nag-insist siya na huwag dahil may kakilala siyang tsip. He has the face (value) that could launch a thousand chiefs.
Iwan ko na lang daw siya. Ok. Move on kung move on.
Nung sabihin kong ica-capture ko ang balanga - day and night, naalala ko tuloy ang hitsura nito nung bata ako.
Bataan Community College dati ang kinatatayuan ng Jollibee ngayon.
Dating pawnshop ang Mc Donald’s today.
Gasolinahan ang Vercon’s Supermarket a.k.a. Sunshine Mall.
Aha! Alam ko pa. Panay yata kami kasama ng tita ko na naglalakad sa plaza kapag gabi nung tatlong beses siyang nagbuntis.
Sa tingin ko ngayon, wala na ang sinasabi nilang mga apo ni Rizal. Immaculate lang yata talaga ako mag-isip. Kapag mga past 10pm na, napapansin ko lang ang mga kabataang naka-pants ng service crew ng mga fast food. Kaa-out nila at pauwi na. May mga kabababa rin ng bus galling Mariveles, naka uniform ng Essilor, Mitsumi etc.
May mga tao naman sa 3 outlets ng 7/11 at sa 1 mini-stop. Wrong timing lang siguro dati ang Melano (local version ng 7/11 at mini-stop). May classmate na tuloy ang Burger Express at mga botika sa tapat ng Bataan Provincial Hospital sa pagka-bente-kwatro-oras (dahil hindi natutlog ang Balanga!).
In terms of consciousness at economics, di ako magsasalita. Basta nagbabago ang panahon. Mas madami na ang namamasada sa gabi. Ewan ko lang kung libre pa ang refill ng goto sa tulay at common terminal. Mababaw lang akong tao, di ko susubukang magpaka-socially relevant.
At, may marshalls na pala sa gabi. Kaya nga kami nahuli.
Madalas busy rin akong tao, bukod sa katotohanang kuripot akong magload. Pagkatapos pa yata ng isang buwan nang kamustahin ko si friend.
Reply niya sa text:
Musta rin. Huli kung huli.
1 gabi me 2log sa munisipyo.
(city hall = munisipyo)
Di nakuha sa pki-usap ang marshall.
Impound p motor ko.
Hu hu!
